عشق

 لیلی زیر درخت انار نشست.

درخت انار عاشق شد، گل داد، سرخ ِ سرخ.

 گلها انار شد، داغ داغ.

 هر اناری هزار دانه داشت.

دانه ها عاشق بودند دانه ها توی انار جا نمی شدند.

 انار کوچک بود.

دانه ها ترکیدند.

 انار ترک برداشت.

 خون انار روی دست لیلی چکید. لیلی انار ترک خورده را از شاخه چید.

 مجنون به لیلی اش رسید.

 خدا گفت: راز رسیدن فقط همین بود. کافی است انار دلت ترک بخورد

.....

سال نو ، از آغوش مطهر خداوند فرا می رسد

و قلب من نیایش می کند :

خدایا ! مرا متبرک کن

تا هر روز که در راه رسیدن به (( تو )) گام برمی دارم

با تحسین و حیرت

زیبایی را بجویم که همانا سرشت (( تو )) ست .

خدایا مرا برکت آن بخش

که هر روز وظیفه ی خویش را به انجام رسانم

به برادران و خواهرانم یاری رسانم

تا بار خود را در فراز و نشیب زندگی بر دوش کشند.

و هر روز نیایش کنم :

در آفتاب و باران بادا که خواست (( تو )) تحقق پذیرد

.....

زمان بس کند می گذرد برای آنان که در انتظارند

بس تند می گذرد برای آنان که می ترسند

بس کوتاه است برای آنان که سر خوشند

و بس طولانی است برای آنان که در اندوهند

اما ابدی است برای آنان که عاشقند

آغازی تازه

هر روز ، روزی تازه و درخشان است .

هر صبح ، سرآغازی تازه و با طراوت است .

هر طلوع ندا می دهد :(( بادا که جسم ، ذهن و روحت ، تازه و شاداب گردد.))

بی تردید برای تجدید و احیای زندگی ، لطف الهی ضروری است .

 و ما هم باید با آن همیاری کنیم .

 باید همه ی بارهای دیروز را رها کنیم ، و آغازی تازه را در پیش گیریم .

 خدایا ! یاریم ده !

...

... بالاخره این چند روز کبود هم راهی می شود و باز من می مانم و تو

با کمی رودخانه و پل و سایه و درختان حرف

بالاخره دنیا دلش می سوزد

بالاخره بخت چشمک می زند و محال حال مرا می پرسد

بالاخره از همه طرف می آیی و من

همه طرف را آب می پاشم .

....

ناگهان اتفاق از دهان طوفان پرت شد و صخره ای پهلویم را عبور داد .

آرام آرام اعماق دریا را به گل نشستم .

بعدها گروهی کاوش را زیر آب نفس کشیدند و مرا به ماسه های ساحل تعارف کردند_

دیدند این کشتی که من باشم هزار تخته کم دارد .

با راه قدم ها را جمع کردند و رفتند .

هفته ها از هفت روز و ماه ها از سی روز گذشت ، تنهایی ام را حتی نسیم بی سلامی هم رد نشد .

.... اتفاق آبی حالا دور ، تخته هایم را پس بده می خواهم دوباره غرق شوم.

سنگ عشق

زمین عاشق شد و آتشفشان کرد و هزار هزار سنگ آتشین به هوا رفت. خدا یکی از آن هزار هزار سنگ آتشین را به من داد تا در سینه‌ام بگذارم و قلبم باشد.

حالا هروقت که روحم یخ می کند، سنگ آتشینم سرد می شود و تنها سنگش باقی می ماند و هروقت که عاشقم، سنگ آتشینم گُر می گیرد و تنها آتش‌اش می‌ماند.

مرا ببخش که روزی سنگم و روزی آتش.

مرا ببخش که در سینه‌ام سنگی آتشین است.

***

آغاز یعنی پایان

پایان آنچه بود , آنچه گذشت

هرچه بود , نیک و بد , سپید و سیاه

و پایان یعنی آغاز

آغازی برای بودن نو

هستن و بودن , بر ساحل هستی

شدن , بودن , ماندن

....

چه دلیلی داره زنده بودن .
وقتی کسی رو نداری برای پرستیدن .
وقتی دلی نداری برای سپردن .
حتی تنی برای زخم خوردن .
چه فایده داره نفس بی هم نفس کشیدن .
اشک چه ارزشی داره وقتی شونه هایی رو که سال ها چشم به راهش بودی و نداشتن .
چه فایده داره چشم هات وقتی نتونی زیبایی ها رو ببینی
زمانی که دلیل زیبا دیدن و نداشتن .
آه بلندی می کشم و با فریاد میگم
خدا یاااااااااااااااااااااااااااااا
چرا

........

امروز صبح که از خواب بیدار شدی،نگاهت می کردم؛و امیدوار بودم که با من

 حرف بزنی،حتی برای چند کلمه،نظرم را بپرسی

 یا برای اتفاق خوبی که دیروز در زندگی ات افتاد،از من تشکر کنی.

اما متوجه

شدم که خیلی مشغولی،مشغول انتخاب لباسی که می خواستی بپوشی.

وقتی داشتی این طرف و آن طرف می دویدی تا حاضر شوی فکر می کردم

چند دقیقه ای وقت داری که بایستی و به من بگویی:سلام؛اما تو

 خیلی مشغول بودی.

یک بار مجبور شدی منتظر بشوی و برای مدت یک ربع کاری نداشتی

 جز آنکه روی یک صندلی بنشینی.

 بعد دیدمت که از جا پریدی.

خیال کردم می خواهی با من صحبت کنی؛

اما به طرف تلفن دویدی و

در عوض به دوستت تلفن کردی تا از آخرین شایعات با خبر شوی.

 تمام روز با صبوری منتظر بودم.با اونهمه کارهای مختلف گمان می کنم

 که اصلاً وقت نداشتی با من حرف بزنی.

متوجه شدم قبل از نهار

 هی دور و برت را نگاه می کنی،شاید چون خجالت می کشیدی

 که با من حرف بزنی،سرت را به سوی من خم نکردی.

 تو به خانه رفتی

 و به نظر می رسید که هنوز خیلی کارها برای انجام دادن داری.

بعد از انجام دادن چند کار،تلویزیون را روشن کردی.نمی دانم تلویزیون

را دوست داری یا نه؟ در آن چیزهای زیادی نشان می دهند و تو هر روز مدت

 زیادی از روزت را جلوی آن می گذرانی؛

در حالی که درباره هیچ چیز فکر

نمی کنی و فقط از برنامه هایش لذت می بری...

باز هم صبورانه انتظارت را

کشیدم و تو در حالی که تلویزیون را نگاه می کردی،شام خوردی؛

و باز هم با من صحبت نکردی.

 موقع خواب...،فکر می کنم خیلی خسته بودی.

 به رختخواب رفتی و فوراً به خواب رفتی.

 اشکالی ندارد.

احتمالاً متوجه نشدی که من همیشه در کنارت و برای کمک به تو آماده ام.

 من صبورم،بیش از آنچه تو فکرش را می کنی.

حتی دلم می خواهد یادت بدهم که تو چطور با دیگران صبورباشی.

من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم.

منتظر یک سر تکان دادن،دعا،فکر،یا گوشه ای از قلبت که متشکر باشد.

 خیلی سخت است که یک مکالمه یک طرفه داشته باشی.

منتظرت هستم؛

سراسر پر از عشق تو...به امید آنکه شاید امروز کمی هم

 به من وقت بدهی.

آشفته